Welkom in mijn wazige wereld

Ik heb een vriendin.

Nu zijn er een aantal lezers die, bij het lezen van deze zin, keihard gaan bulderen van het lachen, maar ook een aantal die dit als logisch en normaal ervaren, zeg maar neutraal. Ik besef me trouwens nu ik dit schrijf, dat dit mogelijk ook wel door haar gelezen gaat worden. Maar ik ga toch proberen om dit met alle respect en anonimiteit te vertellen.

Onze relatie is gebaseerd op respect en eerlijkheid. De basis. Alle gevoelens worden op een hele open manier aan elkaar getoond, maar ook uitgesproken. Hoe mooi of lelijk ze ook zijn. De ongedwongen avonden met ontspanning en heerlijke schaterbuien van het lachen, de momenten van bezinning en serieuze essenties bespreken en delen. De vergeten verjaardag met daarna het hartverwarmende telefoontje. Maar ook de domme acties. Noem het een complete relatie.

Maar we hebben zoals dat nu zo populair heet: “Een issue”. Ja Jezus, hoor ik de meeste heren zeggen, je zegt wat je dwars zit en klaar ermee. Nee, sorry heren, bij het vrouwelijke geslacht werkt dat net even anders. Een issue is een probleem en een probleem dient van alle kanten bekeken, benaderd en beredeneerd te worden, een keer of 6945978, zodat de vrouw er zeker van is, dat alle mogelijke bijkomende problemen kritisch geanalyseerd en op voorhand getackeld zijn. Daarbij nooit de status van haar gezin uit het oog te verliezen. De complexiteit van het issue kunnen jullie mannen met alle nuchtere wijsheid en theoretische kennis niet bij elkaar redeneren, laat staan, fantaseren. Wij vrouwen, hebben daar een aparte gen voor.

Goed. Ons issue gaat over de beperking tot inzicht zonder daarbij het wederzijds begrip uit het oog te verliezen. Tja dan heb je echt een issue. Want de één, maar ook de ander heeft in haar ogen de waarheid te pakken. De meeste vrouwen zullen dan ook proberen om die waarheid aan de ander uit te leggen. Op zich niet zo moeilijk, dit zou een doorsnee man ook nog kunnen. Maar dan komen de emoties en het gevoel om de hoek kijken en daar hebben wij vrouwen de heren vol bij de ballen. Want dat zijn zaken die je niet even nuchter weg redeneert of van een praktische stempel voorziet.

Inzicht is iets dat je op een bepaald moment van je leven ervaart of door ervaring verkrijgt in achronologische volgorde en op gelijkwaardige schaal. Dan wordt het toch verdomde lastig als de één, de ander van een inzicht wil verschaffen, terwijl die ander daar nog niet mee bezig is of deze nog niet heeft ervaren. En natuurlijk zijn er dat soort situaties dat je de schouders ophaalt en denkt, o, daar komt ze zelf wel achter, maar er zijn ook van die situaties dat het je verdrietig maakt. Verdrietig omdat op dat moment, het voor jou zo ‘n essentieel inzicht is en waar de ander, in jouw ogen, zo veel gelukkiger van zou worden. Dan trekken vrouwen over het algemeen alle registers open om de ander toch van dat inzicht te voorzien.

Maar wat nu als het ervaren van geluk los staat van wèlk inzicht men door de jaren heeft verkregen? Dan is het dus mogelijk dat die andere persoon net zoveel geluk ervaart als jij op dat moment. Dan is het ineens weer heel makkelijk om begrip te hebben voor elkaars beperking tot inzicht, al zou ik het dan beter: diversiteit van inzicht willen noemen. Dit geeft die verdrietige situatie ineens een heel andere dimensie. Gelukkig!! Ik ben verdrietig.

(Lieve schat, alles is goed, ik begrijp je en geloof me …… ik heb je lief, ZO enorm lief! Hoe het ook verder verloopt of welke beslissing je ook, al dan niet bewust, neemt.)

Kus op je linker oorlelletje
 

AnnR * 3 Februari 2010