Welkom in mijn wazige wereld

Het kan niemand zijn ontgaan dat er wat goed mis is in Nederland. Sterker nog, er is iets goed mis in de wereld. Robert M. is, zover als bekend, schuldig aan het misbruiken van 64 kinderen tussen de 0 en 4 jaar.
Albert Drent, de directeur van het Hofnarretje, is in het verleden ontslagen na een aanklacht en vervolgens is hij het Hofnarretje gestart. Het episch centrum of childhood evil!
Nu speelt het Hofnarretje de hoofdrol in alle ellende van dit gigantische zedenschandaal. Met Robert M. in de hoofdrol en Albert Drent als Side-kick.

Alle speculaties die zich in de media de kop opdoen, probeer ik zoveel mogelijk links te laten liggen en weg te schrijven als mediahype. Een doortrapte manier van onze ’never’ gecontroleerde persvrienden. Zij die een “GOD’S” positie hebben verworven in het manipuleren van de lezende bevolking!

Maar dit even terzijde. Wat is nu wenselijk als oplossing. Wat willen wij, als geïndoctrineerde bevolking, nu het liefst als oplossing voor zo’n soort probleem?
Ik kan er zo een aantal opties roepen.
We zetten camera’s neer in alle kinderopvang lokalen. We zetten (in het geval van Ludo’s KDV) TWEE hekken neer voor de entree van het pand. Vervolgens dient iedere ouder zich een toegang te verschaffen, door het intoetsen van een persoonlijke code. Grootouders mogen beslist geen codes weten en moeten verplicht aanbellen!

Wanneer Fort Knox, zich heeft vrijgegeven, dient de ouder in kwestie, haar of zijn schoenen te hullen in felblauwe operatie hoezen, dit ter voorkoming van onnodige bacteriën op de vloer van de speelruimten, alvorens men zich door de tweede toegangsdeur mag begeven. De jassen van de kinderen, hangen verplicht in luizenzakken, voor de entree van het lokaal. Tassen en andere privébezittingen dienen in een mandje achter een afgesloten kast te worden opgeborgen.
Kinder Dag Verblijven zijn de vleeswording van gemanipuleerde angst. Ze trachten door middel van alle vormen van intelligente beveiliging, een “veiligheid” te willen creëren, waar wij als ouder zo’n schrijnende behoefte aan hebben.

Alle symptomen wijzen ernaar. We laten ze allemaal toe. Gewoon….. omdat de media en pers ons een belachelijk onredelijk percentage van onzekerheid door de strot duwt. Zij die een, onrechtvaardig, percentage van belang in onze schoenen heeft geschoven. We laten ons er allemaal door voeden. We laten ons dus danig er door voeden, dat we er uit eindelijk een geloof in vormen.

Maar waarom ik dit stuk schrijf…. Waarom wens ik weer eens te schoppen tegen iets voorin genomen, als deze kwestie????

In Nederland zijn we nogal trots op onze vrijheid. De vrijheid van meningsuiting, de vrijheid in ons gedoogbeleid jegens softdrugs, etc. We pretenderen een enorm vrij volk te zijn.
Maar mag ik dan even een trapje geven? Misschien wel onder de gordel?

Wat is er vrij aan een land, waar alle winkelcentra, openbare gelegenheden, voetbalstadia, en andere grote omgevingen, onder cameratoezicht worden gehouden? Wat is er vrij aan een land, waar we middels een datacentrum, bij alle zorginstellingen te vinden zijn voor wat betreft medische en persoonlijke (door de arts ingevoerde) gegevens?? Wat is er vrij aan een land, waarin kinderen onder camera toezicht achter twee hekken en een zwaar beveilingssysteem hun dag moeten door brengen?

Grappig!!!!

Ondertussen woedt het kwaad vanuit het binnenste van de organisatie……

AnnR * 23 December 2010

Ik lees ‘NU.NL’, mijn dagelijks portie AD, Telegraaf, NRC etc. Mijn krant, mijn bron van informatievoorziening, als het gaat om de dagelijkse zin en onzin van het nieuws. Maar dat is niet alles. Onder de artikelen staat altijd een button met ‘NUJIJ.NL’ . Voor de niet NU lezers, dit is een forumsite waarin men, op de betreffende artikelen, hun eigen mening, ongenuanceerd over de digitale Klaagmuur kunnen kliederen. En het laat zich raden….. ik ben daar een member. Zo’n digitaal persoon, met een zorgvuldig uitgekozen nickname, die anoniem, haar visie op de dingen van alle dag, willens en wetens, bij medemembers, geletterd door hun strot duwt.

De leukste topics gaan meestal over de politieke en ambtelijke neuzeldingen en zedendelicten, maar de beste resultaten worden geboekt bij de ‘Geloof’ topics. Bij de laatst genoemde, zijn de discussies zo heet als de samensmelting van de hel met de zon. De gebruikers vliegen elkaar dan in de ‘digi-bitjes’, ze bijten daar elkaars ‘avatar’ af of ze vreten elkaar ‘letterlijk’ op. Maar wel ontastbaar en onherkenbaar verscholen achter hun beeldscherm. Lekker schoppen tegen de maatschappij en ogenschijnlijk vrij, hun mening kunnen spuien. Ogenschijnlijk omdat ook hier Big Brother over de schouder meekijkt en uit naam van de redactie de reacties beoordeeld op correctheid en die al dan niet noodzakelijk verwijdert. Maar ondanks dit beperkende toezicht, kun je hier wel ouderwets en ongevraagd discussiëren. En dat kan soms zo walgelijk voldoenend zijn. Vandaar ook mijn keuze om van dit forum lid te worden. Heerlijk mijn ongenuanceerde mening de ether in smijten. “Here, eat this!”

Het bruggetje naar het daadwerkelijke onderwerp is dat ze in Polen een standbeeld van Jezus hebben neergezet, die ook meteen de grootste ter wereld is. De meningen gaan met name over de kosten, de grote, maar meer nog om de ongevraagde confrontatie met een beeld waar zij zelf niet in geloven. Zeg maar dezelfde weerzin die Wilders heeft ten opzichte van de Koran. Wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Dus moet het weg. Niet zichtbaar. Uit het veld geruimd.
Belachelijk toch? Dat men beelden, kerken, moskeeën en andere middelen ter bevestiging van een geloof of overtuiging nodig hebben en daadwerkelijk bouwen? (Las nu even een pauze in en lees de laatste alinea nog een keer en geef dan een oprecht eerlijk antwoord)

Heb ik nu nog een vraag. Heeft een ieder van jullie lezers niet een persoon, zij het in de manier van vriend, held, of kind, een symbool met bijvoorbeeld een fijne herinnering, of een wat meer bekendere vorm van geloof (Islam, Boedistisch, Katholiek, Protestant….)?? Zijn we daarin allemaal niet geneigd om er een soort van fysieke beeltenis aan te koppelen?? Dat kan zijn middels een foto, een gedicht, een boek of zelfs een beeldje. Dit voorwerp steunt ons dan in het versterken van ons geloof. Gewoon omdat we allemaal wel eens van die dagen hebben, dat we psychisch minder sterk zijn en we dan middels ons eigen bedachte “geheugensteuntje” weer even terug op het spoor worden gezet. Het vasthouden, met de vinger zacht strelend, soms gepaard gaande van een traan, van dit voorwerp geeft ons dan rust. En dat is soms zo fijn.

Toch geven we keihard af op iedereen die hetzelfde doet. De moskeeën die gebouwd worden, de “Jezus Redt” letters op een dak van een boerderij, of in dit geval een Jezusbeeld van 33 meter in Polen.
Maar deze dingen zijn exact hetzelfde als het gekoesterde kleinood achterin de sokken in de la of pronkend in een vitrinekast. Het enige verschil in de twee, is het bereik.
Waarom is het dan toch zo’n bedreiging? Is het omdat de grootte, je eigen kleinood zo nietig maakt? Of is het omdat we ons eigenlijk voor ons eigen kleinood/geloof schamen, en we daarom de omstreden beeltenissen veroordelen omdat ze jouw beschamende geloof laten wankelen?
Mijn bescheiden mening is dat we het niet begrijpen vanwege de grootte en we angstig en onzeker worden van deze impact.

Zouden we geen fantastische wereld hebben als iedereen zich zou beseffen dat we echt allemaal gelijk zijn, dat er niemand beter of slechter is dan wijzelf. Dat iedereen te maken heeft met dezelfde emoties, dezelfde drijfveren en dezelfde geloofsovertuiging. Met als enig verschil, de uiting van de beeltenissen.

Iedereen speelt tenslotte de hoofdrol in zijn eigen blockbuster.

AnnR * 21 November 2010